Yazarlar
+ Yazar ol
+ Reklam ver
Türkiye'nin ilk ve tek sosyal içerikli kitap sitesi





Fesleğen Kokulu Dizeleriyle Didem Madak'tan 15 Alıntı

27 Şubat 2017 11:31

Didem Madak, 1970 yılında İzmir’de doğdu. İlk şiirleri Sombahar ve Ludingirra dergilerinde yayınlanan Madak, ilk kitabı Grapon Kağıtları'yla İnkılap Kitabevi Şiir Ödülü’nü kazandı. Sonrasında Ah’lar Ağacı (2002) ve Pulbiber Mahallesi (2007) adlı iki kitabı daha yayımlandı. 41 yaşında yakalandığı kanserden dolayı hayatını kaybetti.

 

Didem Madak hayatını kaybetmeden bir gece önce kardeşi hastaneye gelip Madak’ın yakın arkadaşı olan Müjde Bilir’e bir defter verdi. Bu defterde, Didem Madak’ın el yazısıyla şiirleri ve notları vardır. Pulbiber Mahallesi kitabında “Ardından” adlı bölümde bu defterdeki şiirleri yer alır.

 

Didem Madak, arkadaşı Müjde Bilir ile yaptığı bir röportajda yaşamı ve şiiriyle arasındaki bu paslanmaz bağı şöyle anlatmıştır:

“Hayatımla ve bir kadın oluşumla ilgili çözemediğim bazı meselelerim var. Bütün bunlar yokmuş gibi davranıp kitabi şiirler yazamam. Şiirlerim ütüsüz ve buruşuk gezdirdiğim ruhumun diyeti bence. Bu yüzden hepsi benden parçalarla dolu. Bu yüzden biraz ‘kadınsı’, durup dururken bağıran şiirler”

 

Didem Madak aynı röportajda Müjde Bilir’e, hayatında çok fazla ah dediği bir dönemden geçtiğini ve çevresindeki insanların sürekli ah dediği için onu “ah denmez, af denir” diyerek onu uyardığını söyler. Hatta o dönemde sıkıntıları azalttığına inanılan bir çok hediye verilmiş Madak’a. Akit taşlı yüzükler, muskalar gibi. Bu kadar çok ah dediği için okurdan af dilemenin vakti geldi diyerek bütün ahlarını, söylediklerini, söyleyemediklerini Ah’lar Ağacı’nın altına gömdüğünü söyler.

 

“Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Balkona yorgun çamaşırlar asmaya
Ki uçlarından çile damlardı.
Güneşte nane kurutmayı
Ben acılarımın başını
evcimen telaşlarla okşadım bayım.
Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum.
İnsan kaybolmayı ister mi?
Ben işte istedim bayım.
Uzaklara gittim
Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!”

 

“Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi,
Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.”

 

"acıdan sızlarken burnumuzun direği
morarmış çarşaflarımızı bayrak diye asardık
dokunsalar dağılırdı iyi pişmiş kurabiyeler gibi kalbimiz
kıtırdı ve çıtırdı"

 

“Annem çok sevinmelerin kadınıydı.
Bazen sevinince annem gibi,
Rengârenk reçeller dizerim kalbimin raflarına”

 

“Tehlikeli sayılmam artık. Kalbimin kalın kitabının arasında kuruttum. Onu orada. Beş parmaklı bir çınar yaprağı gibi unuttum.”

 

 

"içimde sanki hep aynı şarkıyı çalan bir laterna:
cancağızım basma perdeme bir çiçek de sen olsaydın.”

 

“sonra içime ve hatta dışıma kapandım. küsmek gibi bir şey. bir çeşit gölge fesleğeni. bir çeşit olmayan hayat. zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim. epeyce göçebe yaşadım, sadece iki valizim oldu. bir yığın insan tanıdım. ama hep yalnızdım.”

 

"Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım."

 

"seni sevince pazara çıktım sevinçten
enginar aldım "süper enginarlar" diye bağıran adamdan
oturup ağladım sonra, şaşırdın.
bu "süper" oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.
canımın acısıydın."

 

“Sen hep gülerdin oysa, gülüverirdin. Bir bakardım eğilmiş su içiyor, gamzelerinden kuşlar.”

 

 

“Sen yanımda olmadığından
İntihar süsü vermek istiyorum kendime
Yılbaşında falan hediye olarak
Bir mektup falan yazsam sana…
Kalbine mektup yazamıyor insan”

 

“Ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim.
Bir şiir seni bu kadar sever miydi sanıyorsun İstanbul?”

 

“Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
Bilmiyorsunuz darmadağın gövdemi
Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
Karanlıkta oturuyorum, ışıkları yakmıyorum”

 

“İnsanlar öldüler, hep öldüler, bir gün öldüler
anlaşılmaz!
gecenin çekmecesinde unutuldular sonra
bir inci kolye gibi dağılmış boncukları.”

 

"iki sigaram kaldı bu gece için maviş anne
iki muhabbet kuşum.
iki kendim varmış maviş anne
biri benmişim, biri mutsuz
ben ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?"

 

Bonus:

 

kaynak


İçeriği beğendiysen paylaş, çünkü paylaşmak güzeldir :)

İçeriği beğendiysen paylaş, çünkü paylaşmak güzeldir :)

admin-profile/ayse-kaleli.jpg
Ayşe Kaleli

ListeKitap Editörü


Siz de ListeKitap ta kendi içeriklerinizi yayınlayabilir
ve bir yazar profiline sahip olabilirsiniz. İletişim: yazar@listekitap.com

admin-profile/ayse-kaleli.jpg
Ayşe Kaleli

ListeKitap Editörü


Siz de ListeKitap ta kendi içeriklerinizi yayınlayabilir
ve bir yazar profiline sahip olabilirsiniz. iletişim: yazar@listekitap.com

Yorumlar

Yorum yapabilmek için lütfen giriş yapın. Üye değilseniz Kayıt Olun

Şamanlardan size hayat ile ilgili 30 öğüt

16.518 kez okundu 19 Mayıs 2016

Havva'nın Üç Kızı'ndan En Etkileyici 15 Alıntı

23.111 kez okundu 16 Ağustos 2016

Okuma Alışkanlığı Nasıl Kazanılır?

18.532 kez okundu 23 Ocak 2017

Dünya Çapında En Çok Okunan 20 Edebi Kitap

21.152 kez okundu 29 Eylül 2016

Melankoli ve Yalnızlık Temalı 10 Film

22.768 kez okundu 11 Eylül 2015

2016'nın En Çok Okunan 15 Aşk Romanı

42.474 kez okundu 06 Ocak 2017

Aziz Nesin’in bilinmeyen soyadı öyküsü

8.564 kez okundu 16 Haziran 2016

Düşlerde Yaşayan J.M.Barrie'nin Film Olan 5 Eseri

5.361 kez okundu 26 Aralık 2016

Bilge Karasu ile Kelimeler Nehrinde 18 Alıntı

4.926 kez okundu 28 Temmuz 2016

Kıyıda Kenarda Kalmış Az Bilinen 5 Komedi Dizisi

12.923 kez okundu 26 Eylül 2016


Bizi sosyal medyada takip edin

Arkadaşına Gönder

kalan süre
45% Complete
59 Dk